
Deze berichtgeving sluit goed aan bij een bericht van Ronald Plasterk die pleit voor meer geld voor professionalisering van het onderwijzende corps. Plasterk: Ik wil nu ook kijken of het mogelijk is om docenten een persoonlijk scholingsbudget toe te kennen. Geen rugzakje, noem het maar een schooltas, beter nog: een scholingstas. Als een leraar bijvoorbeeld een masteropleiding wil volgen, of wil promoveren; los van het schoolbestuur, niet omdat de school dat vraagt maar gewoon als eigen wens, dan moet er ruimte zijn voor zo’n persoonlijke ontwikkeling. Ik wil onderzoeken of we daarvoor een fonds kunnen instellen”.
Prima dat dit gaat gebeuren maar ik wil toch eigenlijk ook pleiten voor een meer verplichtend karakter rondom digitale vaardigheden of beter nog mediawijsheid en/of vaardigheid. En dan doel ik niet op zoiets als ECDL (European Computer Drivers License of DRO (Digitaal Rijbewijs Onderwijs). Dat soort massa trajecten maakt vaak meer kapot dan goed. Wat moet een gemiddelde leerkracht met Access. Das ouwe meuk en een hoog specialistisch programma. Come on !!!! Wil je met intrinsiek gemotiveerde docenten leerkrachten aan de slag dan zul je je visie op onderwijs en visie op ICT moeten integreren in een aanpak op maat. Net zoals we onze leerlingen/studenten op maat willen gaan bedienen.