De draagbare lichtheid van het bestaan

Het boek is al even uit, maar ik kwam er net op uit omdat Jos de Mul afgelopen weekend een opiniërend stuk had geschreven in de Volkskrant over de toepassingen van kunstmatige intelligentie (KI) in de publieke sector. Veelal komt KI negatief in het nieuws. Burgers kunnen er ook hun voordeel mee doen. We moeten KI beschouwen als een extensie en versterking van onze eigen intelligentie, aldus de Mul. Ik kan me hierin goed vinden. In het boek van Frissen en de Mul bespreken ze meer van dit soort thema's. Op de site van het boekprogramma Boeken van de VPRO kun je een 25 minuten durend interview van beiden zien waarin een aantal onderwerpen uit het boek de revu passeren. Oa eentje waarin wordt uitgelegd waarom mobiel telefoneren in de trein zo vervelend is. Je krijgt namelijk wel wat (het gesprek zoals dat gevoerd wordt door de beller in de trein), maar je kunt niets teruggeven (want hij/zij belt niet met jou). Dat vinden wij lastig zo hebben antropologen onderzocht. Kijk, weer wat geleerd.

Anders, beter, veelzijdiger en mooier dan PowerPoint

Ik snuffel regelmatig aan nieuwe web 2.0 tools via de site Go2web20.net Ik ben deze keer specifiek op zoek gegaan naar een programma waarmee ik mooiere en betere presentaties kan maken dan in Powerpoint. Ik heb er nu een gevonden waarmee ik drie vliegen in een klap sla. Het is het meer dan fantastische Vuvox. Wat je daarmee online kan is precies datgene waarvan je denkt, zo moet het zijn. Laat ik een voorbeeld geven. Ik gebruik regelmatig Youtube filmpjes in PowerPoint en om die te editen (stukjes eruit knippen en te plakken) en zo moet ik vele stappen zetten. Nu kan ik dat online doen, met drie klikken, en ze ook nog eens keer op een mooie manier presenteren. Het enige nadeel van Vuvox is dat je het alleen kunt gebruiken als je online bent. Das jammer maar daar gaan we eens even een verzoek mailtje aan wijden. Als er anderen zijn die soortgelijke programma's kennen dan ff laten weten aub. Vuvox ze !!!

Web 2.O in de publiek sector

Omdat ik bij een organisatie werk die vraagstukken oplost in met name de publiek sector ben ik me steeds meer gaan orienteren op web 2.0 initiatieven die in deze sector plaatsvinden. Zo ben ik er achter gekomen dat er een zeer actieve club web 2.0 ambtenaren is die onder het ministerie van Landbouw en Visserij resorteerd !!! Daar houden ze zich oa bezig met de inzet van internettechnologie om de publieke sector te verbeteren. daarnaast kwam ik via deze site ook op het Center for Public Innovation terrecht. Hier komt de wetenschap en praktijk samen. Zij hebben een programma opgesteld waarin ze via innovatie willen komen tot de zogenaamde Second Society. Een ambiteus plan met grote namen en partijen die hier in deelnemen. Een viertal ontwikkelingen maken dat we in een nieuwe maatschappij komen. Zie deze afbeelding

Daar zijn we weer !!!

Ik ben een tijd uit de lucht geweest maar ga weer actief bloggen want de reacties op de stukjes mis ik en toeval of niet, in een week tijd zijn er vier mensen geweest die constateerden dat het wel erg stil is geworden. Dat stimmt. Heeft te maken met de geboorte van een dochter (Juul) en een verhuizing met de rest van het gezin. In de tussentijd liepen mijn werkzaamheden voor BMC ook door en dat betekende even keuzes maken. Om te beginnen even checken of ik ook een embed Youtube filmpje kan laten zien over een hond die het hondenpoep probleem gaat oplossen!!!

Zoals jullie kunnen zien is het gelukt. Nu we van de hondenpoep af zijn nu nog van dat gezoem!

Check Tegenlicht rondom web 2.0

Op veel plekken waar ik kom en waar traditionele media nog leading zijn, wordt getwijfeld aan de "waarheid" van nieuwe, innovatieve internetsites zoals Wikipedia, hyves etc. In deze aflevering van Tegenlicht een goede analyse van web 2.0 en de waarheid. Check it here

Na gratis schoolboeken nu ook gratis printen

Ik hoorde deze week van een nieuw initiatief wat in de overgang van het analoge tijdperk naar het digitale wat zou kunnen remmen (waar blijft het digitale papier?). Het gaat om het initiatief van studyprint. Vier studenten die het zat waren om al het printwerk voor school te moeten betalen.

Het werkt als volgt: je maakt online een account aan, en dan kun je een willekeurige printopdracht van 100 a4tjes maken bij de Primera shop op de Uithof. De content die je uitprint wordt voorzien van af en toe een reclame en zo heb je het businessmodel rond. Het is weer een stap verder dan de site gratis studieboeken waar ik in het verleden al eens over schreef.

Helaas kun je de opdrachten alleen nog maar via een usb stick aldaar invoeren, maar bij succes kun je je voorstellen dat je ook via mail oid kunt uploaden. Naar mijn idee zouden grote onderwijsinstellingen eens moeten onderzoeken of hun printservices niet volgens dit model zouden kunnen gaan werken. Dat de student straks de keuze heeft tussen readers van een tientje zonder reclame, en readers van 0 euro met reclame. Ik denk dat velen zullen kiezen voor readers zonder kosten.

Er zullen rondom dit initiatief wel ethische discussies gaan afspelen maar mijn inziens is dat een verloren strijd in dit medialandschap. Daarom kun je je beter richten op het mediawijs maken van onze burgers (jongeren) dan dit soort ontwikkelingen willen bestrijden. Als ik in het verleden kans had gehad om de 10.000 kopietjes voor niets te verkrijgen ipv 5 cent per kopie dan wist ik het wel!!! Het (studenten) leven is/was al duur genoeg.

Overzicht user generated content ?

Ik ben al enige tijd op zoek naar een mooi overzicht van User generated Content sites waar de mening/stem/oordeel van de consument bruikbare content is voor anderen. Ik doel dan niet op sites zoals Youtube en zo. Dat is met name gericht op vermaak. Ik doel op sites zoals www.zoover.nl, www.kieskeurig.nl, www.leadz.nl, www.iens.nl, etc. en andere soortgelijke. Kortom ik wil graag weten wat anderen vinden over..... Als iemand mij kan tippen rondom een verzamelsite met deze diensten dan hoor ik dat graag . Zoniet dan ga ik zelf aan de slag

Zelf ontwikkeld lesmateriaal moet op internet

Ik las net dat de Tweede Kamer op dinsdag 18 december besloten heeft om digitaal lesmateriaal wat scholen zelf hebben ontwikkeld, gratis toegankelijk moet worden via internet.

Dat is nou nog eens een goede gedachte maar heeft men eigenlijk wel in de gaten dat de kennis die door leerkrachten/docenten ontwikkeld wordt al jaren ten gelde wordt gemaakt door educatieve uitgevers. Kort door de bocht werken educatieve uitgevers ongeveer als volgt. Ze hebben de markt verkend en zien dat bijvoorbeeld voor het taalonderwijs in het Primair Onderwijs er maar twee methodes de dienst uit maken. Daar kan vast een derde bij wordt er dan gedacht. Een derde van de markt op een totaal van 7400 basisscholen tikt lekker aan. Oke, we moeten dan wel die methode gaan maken. Daarvoor hebben we mensen nodig uit de praktijk (lees leerkrachten). Zij leveren de uitgever de zgn content. De kennis/content die leerkrachten aanleveren is opgedaan in de schoolpraktijk zelf, maar de school (lees gemeenschap) ziet van de eerdere investeringen in die leerkracht dus niets terug. Of de leerkracht zelf iets terugziet is ook maar de vraag want de meeste uitgevers werken op basis van verkochte aantallen. Slaat de methode niet aan dan ook geen royalties.

Kortom de uitgever loopt een relatief klein risico. De uitgever zet op de content een zgn onderwijskundig ontwerp (boek, hoofdstukken, opdrachten,toetsen en al dan niet delen digitaal) omheen en verzorgt de marketing en sales en voila, een gemiddeld rendement van +/- 20/30 procent.

Ik denk dat scholen met enige organisatiegraad heel goed eigen leermiddelen kunnen maken. De tools om leermiddelen te maken zijn beschikbaar en via internet kan met de content distribueren. Je hebt hooguit een paar externe vormgevers en ICT -ers nodig om het net zo gelikt te laten zijn als het materiaal van de uitgevers. Gelukkig zijn er al wat proefprojecten opgestart, maar nog geen enkele schoolinstelling benaderd dit vraagstuk vanuit een kosten/baten analyse, maar veel eerder vanuit een ICT analyse.

12 contacturen en nothing more

Vandaag stond er een mooi artikel in de VK. . Het gaat over contacturen in het hoger onderwijs. Als eerste viel mij op dat 30% van studenten van HBO/universitaire opleidingen minder dan 10 contacturen per week hebben. Mijn eerste reactie is dan van, tjee wat weinig. Das lekker goedkoop voor de instelling. Maar als je verder leest blijkt dat 10 uur wellicht beter is dan 20 contacturen. Het blijkt namelijk uit (oud) onderzoek dat de studieresultaten niet toenemen naarmate er meer contacturen gemaakt worden. Dat geldt dus voor HBO en universiteiten waar zelfstudie verwacht wordt. Het optimuum aan contacturen betreft 12 uur per week. Als je meer uren programmeert nemen de studieresultaten niet toe. Afgelopen week had ik het toevallig over ditzelfde onderwerp en los van het feit dat je als jong mens veel meer leert dan alleen tijdens die contacturen, vind en vond ik het systeem persoonlijk slecht passen. Als ik namelijk de tijd optel die ik echt intensief heb doorgebracht met studeren dan is dat samen te vatten in 5 jaar x 3 maal per jaar tentamen periode is in totaal 15 tentamen periodes. Gemiddeld sloot ik mezelf dan twee weken op dus 15 x 2 weken = 30 weken in plaats van 260. Dat is f..ing factor 7. Nu heb ik zoals ik al zie een hoop andere dingen ook geleerd in die tijd maar ik denk achteraf dat als ik zo vaak als ik wil tentamen had kunnen doen, ik het in drie jaar wel gezien zou hebben. Dat had mij en de maatschappij aardig wat opgeleverd.

Er worden weer flinke bellen geblazen.

Op Youtube kwam ik dit filmpje tegen wat op dit moment goed weergeeft wat er gaande is in web 2.0 land. Zo zie je dus dat nieuwe technologie, in combinatie met het kapitalistische systeem een explosief mengsel vormen. Het is interessant om eens uit te vogelen waarom er zoveel kritiek is op nieuwe technologie zoals de trend rondom web 2.0. heeft dat te maken met het verzet tegen het kapitalisme, de techniek en dat je min of meer gedwongen wordt mee te gaan in dit tempo. Of is het een combinatie van beide. Eerst nog maar eens zien dat de internetbubble 2.0 knapt.